راهرو را با اقصر فاصله و كوتاه‌ترين زمان به بهشتِ مرضاتِ خداوند جليل و لقاى حضرت او اندكاك و فناى محض در ذات او برساند ؛ و اين راه معرفت است كه هر امامى از امامان مبيّن و شارح و مفصِّل آنست ؛ بلكه وجود امام نفس صراط و تحقّق خارجى صراط مستقيم است . امام صراط مستقيم است ، تا پيروان از راه نفس او ، همان راهى را كه او رفته است بروند . و چون امام از راه صفات خود سريع‌ترين و كوتاه‌ترين و نزديكترين راه را بسوى خدا پيموده است ؛ پس نفس امام راه مستقيم و صراط مستقيم بسوى خداست ؛ كه حقّاً از شمشير برّنده‌تر و از مو باريك‌تر است . از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام روايت است كه فرمود : إنَّ الصُّورَةَ الإنْسَانِيَّةَ هِىَ الطَّرِيقُ الْمُسْتَقِيمُ إلَى كُلِّ خَيْرٍ ، وَ الْجِسْرُ الْمَمْدُودُ بَيْنَ الْجَنَّةِ وَ النَّار . « 1 » يعنى صورت ناطقه نفس انسانى همان صراط مستقيم است بسوى تمام خيرات ؛ و آنست همان پلى كه در بين بهشت و دوزخ كشيده شده است . و البتّه همانطور كه ذكر شد تمام موجودات اين نشأه ، ظهور و به روزى در نشأهء قيامت دارند ؛ و صراط نيز ظهور و تجلّى اى دارد ؛ و آن ظهور همين راهى است كه انسان در دنيا دارد ؛ چون حقيقت دنيا جهنّم : است ؛ و صراط جهنّم راهى است كه انسان در دنيا بسوى خدا دارد ؛ بعضى براى عبور از اين صراط مىلنگند ؛ و به جهنّم مىافتند . و اينان

--> ( 1 ) تفسير « صافى » ج 1 ، ص 55 ، طبع اسلاميّه